Dzierżanowski Włodzimierz, Prawo zamówień publicznych. Komentarz, wyd. VI
Opublikowano: LEX 2014
Niezależnie od wartości przedmiotu zamówienia i długości terminu związania ofertą określonego w SIWZ zamawiający może raz w trakcie postępowania zwrócić się do wykonawców o przedłużenie tego terminu o maksymalnie 60 dni. Zamawiający nie może jednak zwrócić się np. dwukrotnie o przedłużenie terminu o 30 dni. Przepis ustawy wskazuje na jednokrotność prośby o przedłużenie terminu. Podyktowane jest to w szczególności komplikacjami, jakie mogłoby to rodzić po stronie wykonawców w związku z koniecznością dwukrotnego przedłużania okresu ważności wadium, co w sytuacji gdy nie jest ono wnoszone w pieniądzu, może być zarówno kłopotliwe, jak i kosztowne. Zwrócenie się o przedłużenie terminu związania ofertą musi nastąpić na co najmniej 3 dni przed upływem pierwotnie wyznaczonego terminu. Do prawidłowego obliczenia terminu zamawiający powinien uwzględnić przepisy art. 111 § 1 k.c. (termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia) oraz art. 111 § 2 k.c., zgodnie z którym jeśli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczeniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło (w tym przypadku będzie to zdarzenie polegające na zwróceniu się z prośbą do wykonawców). Zachowaniem terminu 3-dniowego będzie również takie działanie zamawiającego, gdy zwróci się on o przedłużenie terminu np. o dowolnej godzinie w piątek, podczas gdy upływa on w poniedziałek. Ponieważ zgoda na dalsze związanie ofertą może być wyrażona wyłącznie w czasie, gdy wykonawca jest jeszcze ofertą związany, to w opisanej sytuacji faktycznie pozostaje jeden dzień na złożenie oświadczenia woli o przedłużeniu terminu związania ofertą, a także na zapewnienie zabezpieczenia oferty wadium (jeśli było wymagane).
Jerzy Pieróg, Komentarz wydanie 13, s. 329
Przedłużenie terminu związania ofertą, czy to samodzielnie, czy na wniosek zamawiającego, możliwe jest tylko w okresie obowiązywania tego związania. Po jego upływie przedłużenie terminu związania ofertą należy uznać zawsze za nieskuteczne, chociażby w okresie tym wadium pozostawało jeszcze w gestii zamawiającego. Podkreśliła to KIO w wyr. z 7.12.2012 r. (KIO 2572/12, i KIO 2573/12...
KIO 1737/14
W kontekście art. 85 ust. 2 ustawy Pzp podnieść również należy, iż w przepisie tym mowa wyraźnie o przedłużeniu terminu związania ofertą. Zgodnie ze słownikowym rozumieniem słowa "przedłużyć" (internetowy słownik języka polskiego - http://sjp.pwn.pl/: przedłużyć to znaczy "sprawić, że coś trwa dłużej, niż przewidywano") uznać należy, że zamiarem ustawodawcy było zobligowanie wykonawcy do podjęcia działań, które zmierzałyby do utrzymania stanu związania złożoną przez niego ofertą przez kolejny, określony przez tego wykonawcę (lub zamawiającego, o czym wyżej) okres. Aby utrzymać stan związania ofertą koniecznym jest zapewnienie jego ciągłości. Nie można bowiem mówić o utrzymaniu stanu związania ofertą (skutecznym jego przedłużeniu), w przypadku gdy nie jest zachowana ciągłość tegoż związania, tj. gdy wyznaczony pierwotnie termin związania ofertą upłynie, a wykonawca dopiero po jego upływie wyrazi wolę przedłużenia terminu związania go złożoną przez niego ofertą. W takim przypadku nie można bowiem mówić o przedłużeniu tegoż terminu, ale o podjęciu próby jego restytucji, odnowienia na mocy później wyrażonego oświadczenia woli. Zdaniem Izby regulacja art. 85 ust. 2 ustawy Pzp wyklucza uznanie takiego działania za dopuszczalne. W przepisie tym użyto, jak to już wskazano słowa "przedłużyć". Konieczne jest zatem wyrażenie jednoznacznego stanowiska przez wykonawcę jeszcze przed upływem pierwotnie wyznaczonego terminu związania ofertą. Tylko w takim przypadku można mówić o przedłużeniu terminu, a więc utrzymaniu stanu związania wykonawcy ofertą, który to stan, w chwili składania oświadczenia przez wykonawcę musi jeszcze istnieć, aby mógł zostać przedłużony. Podobnie Izba w sprawie KIO 2020/12, KIO 1804/12, KIO 109/13, czy też KIO 1817/12, KIO 1822/12.