Tłumaczę jak należy rozumieć to co napisałem na przykładzie przykładu, wg przykładu poniżej:

1100 osobodni x 1818,18 zł /osobodzień = 2 000 000 zł (cena ofertowa)

1250 osobodni x 1600 zł /osobodzień = 2 000 000 zł (cena ofertowa)

1300 osobodni x 1538,46 zł / osobodzień = 2 000 000 zł (cena ofertowa)

Więc wybór oferty następowałby tu na podstawie ceny jednostkowej za osobodzień, a nie na podstawie ceny ofertowej (za całość) bo ta byłaby taka sama w każdym przypadku.

Zamawiający ma na celu to aby została wykorzystana cała kwota zaplanowana w budżecie. Chce wprowadzić więc taki zapis:

,,Wykonawca tak powinien skalkulować cenę za roboczodzień aby mieszcząc się w budżecie wskazanym przez zamawiającego (2 000 000zł brutto) zrealizować nie mniej niż 1 000 dni usług wskazanych w OPZ."

De facto oznacza to, że ceny ofertowe mogłyby być takie same, a wyróżnikiem byłaby cena jednostkowa za osobodzień. Konsekwencje takie zapisu jest tez to, że zamawiający podając dwie dane ( cena za całość i minimalna ilość osobodni) stawia ograniczenie co do maksymalnej ceny jednostkowej za osobodzień.

Mam dostęp do wyroku KIO który w mówi, że takie ograniczenie cenowe jest to nieuprawnione działanie, bo to wykonawca określa cenę.  Wskazano bowiem, że charakter postepowania o udzielenie zamówienia publicznego nie pozwala Zamawiającemu na określenie cen za wykonanie przedmiotu zamówienia, także maksymalnych.  Zadaniem Zamawiającego jest ustalenie szacunkowej wartości zamówienia, a także w SIWZ sposobu jej obliczenia. Dalej podkreślono, że wskazanie i ustalenie ceny jest czynnością Wykonawcy, a nie uprawnieniem Zamawiającego. Powyższe zapisy czyniłyby także w istocie martwym zapis art. 93 ust. 1 pkt. 4 pzp, (dot. możliwości unieważnienia postępowania), gdyż przy takim określeniu warunków żaden z Wykonawców nie przedstawiłby oferty wyższej niż ceny określone przez Zamawiającego.

Wyrok KIO/UPZ 586/09

Osobiście jestem przeciwnikiem takich rozwiązań, a Wy.