Warto też zauważyć, że przy tak ustawionych kryteriach jak tu proponowane wykonawca o mniejszym doświadczeniu nie ma możliwość konkurowania z innym, przez co jest naruszony przepis art.7.1 ustawy.

W ten sposób cena 1 000 000 lub większa  wygrywa z ceną 0,01, a potem nikt nie może tego wyrozumieć.

Dla mnie to od razu jest niezgodne z ustawą o finans. pub.:
art. 44.3
Wydatki publiczne powinny byç dokonywane:
1) w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem zasad:
a) uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów,
b) optymalnego doboru metod i środków służących osiągnięciu założonych celów;
2) w sposób umożliwiający terminową realizację zadań;
3) w wysokości i terminach wynikających z wcześniej zaciągniętych zobowiązań.

i jeszcze tylko 30% dla ceny, gdzie tu oszczędność ?

Przy okazji przestrzegam: cena powinna mieć wagę zdecydowanie więcej niż 50% (już przy wadze 50% waga ceny praktycznie traci dyscyplinujące znaczenie zupełnie)

Jak najbardziej popieram i zgadzam się.

Może co do meritum.Opis oceny powinien zostać tak ustawiony, by było całkowicie jasno. Jednocześnie uważam, że punktację (tę pomocniczą w granicach danego kryterium) można śmiało stosować, przy czym oczywiście maksymalna punktacja odpowiada pełnej wadze tego kryterium, zaś inne najlepiej proporcjonalnie mniej.
Da się ustawić to inaczej, np. od razu każdemu punktowi pomocniczemu można przypisać punkty procentowe, pilnować jednak górnej granicy (!!!), można ograniczyć to zapisem, na przykład: ?każdy punkt w niniejszym kryterium, ma wagę 0,013 punktu procentowego, jednak nie przyznaje się więcej niż... punktów łącznie?.
Nie bardzo rozumiem jak mogą wychodzić jakieś nieoczekiwane rozbieżności.

Przy okazji przestrzegam: cena powinna mieć wagę zdecydowanie więcej niż 50% (już przy wadze 50% waga ceny praktycznie traci dyscyplinujące znaczenie zupełnie)