Według mnie należy mieć - nie tylko w tej sprawie - na uwadze wykładnię celowościową.

Bowiem zgodnie z definicją ustawy PZP postępowaniem o udzielenie zamówienia jest postępowanie wszczynane w drodze publicznego ogłoszenia o zamówieniu lub przesłania zaproszenia do składania ofert albo przesłania zaproszenia do negocjacji w celu dokonania wyboru oferty wykonawcy, z którym zostanie zawarta umowa w sprawie zamówienia publicznego, lub - w przypadku trybu zamówienia z wolnej ręki - wynegocjowania postanowień takiej umowy.

Dlaczego więc mielibyśmy bezensownie unieważniać postępowanie?
Tak już wcześniej napisałem w innym poście - na przyszłość dobrze jest uregulować tę kwestię w SIWZ - póki ustawodawca tego nie zrobi. A nie liczmy na rychłe wejście kolejnej nowelizacji. Troszkę to jeszcze potrwa.

Gdyby ktoś mnie zapytał, co zrobić?
Odpowiedziałbym: rekomenduję opcję bezpieczniejszą (asekuracyjną), tzn. unieważnić

(tylko mam wątpliwości, czy "bezpieczniejsza" jest w tym przypadku prawidłowa)

Jasnym przecież jest, że w kwestiach nieuregulowanych PZP zastosowanie maja przepisy KC.

Ale ta kwestia jest uregulowana - jest napisane wyraźnie kiedy można wezwać - znaczy to, że w innym przypadku wezwać nie można.

bipi o unieważnieniu jako o "sensownym" wyjściu z sytuacji. Marcel o sensownej podstawie do unieważnienia... ale to bez sensu. Jaki jest sens wszczynania postępowania, gdy potem szukamy sensownej podstawy prawnej jego unieważnienia... a nie szukamy rozwiązania by zadość uczynić sensowi postępowaniu???  Nonsens

Sorry, taki mamy klimat ...a raczej Pzp. Nie jest to dla mnie logiczne wyjście ale jedyne wyjście z sensem

Moim zdaniem całkiem sensownym rozwiązaniem na przyszłość jest wprowadzenie zapisów do SIWZ określających ścieżkę postępowania Zamawiającego w takich sytuacjach. Opisać dogrywkę, podczas której Wykonawcy określą nową cenę, nie niższą niż zaoferowana pierwotnie. A w przypadku ponowienia sytuacji Zamawiający unieważni postępowanie.

W ten sposób zachowamy przejrzystość postępowania oraz w żaden sposób nie złamiemy przepisów PZP. Jasnym przecież jest, że w kwestiach nieuregulowanych PZP zastosowanie maja przepisy KC.

Według mnie wykładania celowościowa ustawy PZP jest jak najbardziej uzasadniona. Przecież nie o to chodzi aby niepotrzebnie unieważniać postępowanie i rozpoczynać zabawę na nowo i to być może w nieskończoność

Dla mnie unieważnienie na podstawie 93.1.7 jest najsensowniejsze.

ale postępowanie nie jest obarczone wadą - no i zonk.

PRZECIW:
1) Literalne brzmienie przepisu.

Reasumując:
Mamy lukę w przepisach, którą należy szybko wypełnić - tym bardziej, że problem będzie się coraz częściej powtarzał (art. 91 ust. 2a). 

Dzięki Marcel - za próbę podjęcia tematu.